Offers brengen voor betere toekomst
Alhoewel de verhuizing naar Nederland niet makkelijk was – want ze liet haar gezin tijdelijk achter in Suriname – maakte ze de keuze bewust. “Ik doe het voor de toekomst van mijn kinderen”, vertelt Soesila. “Als moeder wil ik een betere toekomst. Ik breng nu liever offers dan dat ik over twintig jaar hoor: wat heb je gedaan.” Inmiddels is ze helemaal gesetteld samen met haar gezin.

Ruimte om mee te denken
Soesila werkt 32 uur per week en dat is goed te combineren met de zorg voor hun kinderen. Ook omdat De Zorggroep met me meedenkt. “Ik had pas vroege dienst, maar ik moest mijn kinderen ophalen van school. Dat ging niet samen. Ik overlegde met mijn leidinggevende en het was meteen opgelost. Ik kon gewoon wat eerder stoppen. Dat geeft zo’n tevreden gevoel. Er is altijd een oplossing.”

Band met bewoners en familie
In haar begindagen was het voor iedereen even aftasten. Cultuurverschillen speelden mee. “Ik heb het tijd gegeven en nu heb ik met de bewoners en hun familie een fijne band opgebouwd. Ik klop op de deur, ik ga naar binnen en ik ben welkom.” Die band groeide bijvoorbeeld met een bewoner die vroeger militair was in Suriname. Ze praatten veel over het land en over eten. “Ik had ook veel contact met zijn dochter. Zij bakte soms cake voor mij en ik heb hen verrast met een Surinaams gerecht. De dochter is een vriendin van mij geworden.”

Liefde en aandacht nodig
Soesila zoekt altijd contact. Ze maakt praatjes met bewoners, maar ook met mensen die op bezoek komen. Ze glimlacht. En ze luistert. “Ik ga echt met een lach naar binnen. De mensen hebben liefde en aandacht nodig. Dat maakt hun dag compleet.” Een bewoonster noemt haar ‘haar vriendin’. “Natuurlijk ben jij mijn vriendin”, zeg ik dan. Ze krijgt van haar vaak een koekje. “Ik hou eigenlijk niet van koekjes”, vertelt ze lachend. “Maar dat zeg ik niet. Ik neem het met veel plezier aan. Dan is zij blij. En ik ook.” Een andere bewoonster houdt van bloemen.  Soesila ook en dat schept meteen een band. “Ik toon interesse en geef haar complimenten. Dan zie je haar stralen.”

Mensen echt leren kennen
Het werken op locatie Sinselhof van De Zorggroep is anders dan in het ziekenhuis in Suriname. “Daar had je kort contact, omdat de mensen daar maar kort verblijven. Hier blijven mensen langer.” Dat maakt het persoonlijker. “Je leert de bewoners echt kennen. Wat ze willen. Wat ze voelen. Dat geeft een warm, familiair gevoel.”

Werkbegeleider en innovator
Soesila blijft zich ontwikkelen. Ze volgt scholingen en kreeg extra rollen. Zo is zij werkbegeleider van collega’s en studenten. En daarnaast is ze innovator en denkt ze mee over slimme hulpmiddelen en verbeteringen in het werk. “Ik deel mijn ideeën en merk dat ze serieus worden genomen. Dat voelt goed.”

Je staat er nooit alleen voor
Het team waarin ze werkt, is voor Soesila onmisbaar. Er is ruimte om te leren, te delen, elkaar te helpen en lol te hebben. “Je staat er nooit alleen voor. Alleen lukt het niet. Mijn collega’s voelen als familie.”