Waarom over de grens kijken?
Dat De Zorggroep voor zorgprofessionals over de grens kijkt, heeft een duidelijke reden. “Als we vooruitkijken naar wat er in Limburg nodig is in de ouderenzorg en hoeveel gediplomeerde mensen er zijn, zien we een grote kloof”, vertelt Sharon Lubbers, beleidsadviseur recruitment en projectleider inzet buitenlandse verpleegkundigen. Opleiden, anders werken en innoveren helpen, maar zijn niet voldoende. “Internationale werving is één van de oplossingen.” De keuze voor de Filipijnen is bewust. Er wonen relatief veel jonge, goed opgeleide verpleegkundigen, terwijl daar niet voor iedereen passend werk is. “Het zijn kundige professionals met een groot zorghart.”

Een goede voorbereiding
Wie zo’n grote stap zet, wordt daar goed op voorbereid. Dat begint al in Manilla, de hoofdstad van hun thuisland. Daar volgen de verpleegkundigen intensief Nederlandse les en leren ze over de Nederlandse zorg en cultuur. Ook het Limburgse dialect komt voorbij. Eenmaal in Venlo gaat het leren verder. De nieuwe collega’s krijgen de tijd om kennis te maken met hun werkplek en team. Tijdens hun inwerkperiode werken ze boven op de bezetting mee. Ook kunnen ze terugvallen op een vaste buddy.

Je plek vinden
Collega’s spelen een belangrijke rol bij je thuis voelen op een nieuwe werkplek. “Ik ben dankbaar voor mijn fijne collega’s”, vertelt Jaissa. “Ze helpen mij door het hele proces.” Ron ervaart dat ook zo: “Ze vertrouwen mij. Dat is voor mij het belangrijkste.” Zelf leert ze nog iedere dag bij, ook van bewoners die haar Limburgse woorden leren. Jennifer herkent de behulpzaamheid. “Mijn collega’s vragen altijd: heb je hulp nodig? Kan ik iets doen? Ik voel me daarom niet alleen een collega, maar ook familie.”

Een warm gevoel
Uiteindelijk draait het om die bewoners. Reycil geniet vooral van de gesprekken die tijdens het verzorgen ontstaan, bijvoorbeeld over familie of herinneringen aan de oorlog. “Ik vind het leuk om mensen te verzorgen, te leren kennen en te helpen. In mijn hart krijg ik daar een goed gevoel van.” Jaissa herkent dat. Voor haar kan een eenvoudig ‘dankjewel’ van een bewoner al veel betekenen. “Dan krijg ik een warm gevoel van binnen. Daardoor ga ik graag naar mijn werk.”

Van elkaar leren
Ook voor de teams brengt de komst van de Filipijnse collega’s iets nieuws, ziet Sharon. “Onze medewerkers leren ook van hen. Ze zien hoe het er in andere landen aan toegaat en kunnen daarvan leren en relativeren.” Zo zijn werkdagen van twaalf uur, zes dagen achter elkaar, op de Filipijnen niet ongewoon. Maar bovenal ziet Sharon wat de nieuwe collega’s toevoegen aan de dagelijkse zorg. “We hebben niet alleen gediplomeerde collega’s erbij gekregen. Ze brengen ook rust op de werkvloer en er ontstaan bijzondere contacten met bewoners. Dat geeft onze zorg een extra dimensie.”